سلام سلام

اين اولين پست منه .اين اولين سطرهای وبلاگ منه.اين اولين کلمات ذهن منه.

حدود سه ساله که دارم وبلاگ ها رو ميخونم .يه سالی هم ميشه که دوست دارم يه وبلاگ داشته باشم. ولی هم مشغوليات زندگی هم يه جور حس که بهم ميگفت  تو نمی تونی تو چی برای گفتن داری تو که حتی انشاهای دوران مدرسه ات رو مامانت واست می نوشت چه جوری ميخای بنويسی مانع از اين ميشد که تصميمی برای داشتن وبلاگ داشته باشم ولی خوب بالاخره اين تصمیم رو گرفتم با اينکه هنوز هم  نمی ميدونم که ميتونم اين وبلاگ رو نگهش دارم يا نه و  يا اينکه بعد از مدتی پاکش می کنم.

وبلاگ من يه جاييه برای گفتن حرفهای تو ذهنم که نميدونم چيکارشون کنم ميام اينجا اونها رو خالی کنم .برای خودم مثل دفتر خاطرات می مونه.يه دفتر خاطرات که دوست داری اونو با ديگران هم سهيم کنی.

اولين وبلاگی رو که خوندم و فهميدم که چيه اين بود. از خواننده های پر و پا قرص خورشيد خانمم  تو اين مدت سه سال باهاش زندگی کردم .

خب اين همه وبلاگ تو اين دنيای مجازی هست حتما يه جايی هم برای من پيدا ميشه.

راستش رو بگم پيش خودمون بمونه ها هيچی از قالب و وبلاگ و عکس گذاشتن و اينجور چيزها هم نميدونم فقط خوب بلدم حساب کتاب کنم پرشين بلاگ رو هم به خاطر اين انتخاب کردم که ديدم کار باهاش راحت تره و برای من که سواتم نمناکه بهتره.

راستی خودم رو معرفی نکردم من يک ستاره! ۲۳ ساله و حسابدارم (خب همين ديگه)